Dört mevsim sabır

Çiçeksen, baharı bekleyeceksin sabırla... Erken açmayacaksın, kış soğukları vurur... 

Baharın gelmesinden ümit kesip, toprağın karanlıklarına teslim olmayacaksın, çürür, yok olursun...

Tohumsan, toprağın bağrında saklanmaktır mukarrer bir vakte kadar sabır...

Karanlığa boyun eğmemektir. Üstündeki yük altında ezilmemektir. Misyonunu unutmamaktır...

Zamanı geldiğinde cidarı çatlatabilmek, toprağın üstüne doğru, ışığa doğru tırmanabilmektir.

Rabbimin dilediği bir gün var, ışığa çıkmak için, yaratılış misyonumu ifa etmem için...

"Bunu vird haline getirmektir sabır... Sabır, Rabbin halikiyyetine, ibdasına güveni, bir iç direnci koruyarak baharı bekleme eylemidir. Güneşsen, bekleyeceksin karanlığın koynunda doğum anını...

Enerjin yaratılış sırrında saklıdır... Aydınlığı ve karanlığı yaratana teslim olacaksın...

Baharsan, kışın soğuklarında saklayacaksın binbir rengini, çiçeğini... Kış geçecek ve geleceksin. Buzların içinde çıkacak kardelenler... 

Toprak bir ana rahmi gibi saklayacak seni ve kara topraktan al-mor menevşeler boy verecek... Sabrın, binbir tomurcuk demek, yaprakların, yeşilin çağlayanlar gibi hayata koşması demek... 

Kışın buzulları içinde iraden çürümeyecek, çözülmeyecek, ebedi buzullaşmalara mahkum etmeyeceksin dünyayı...

Bebeksen, karanlıkları aşacaksın dünyaya gelmek için, sabredeceksin 9 ay on gün, damarlarında Rabbin verdiği sabır akacak...

alıntı

Allah'ım...

Allah'ım! Ben üşüyorum, SEN, Dost'un gözleriyle ısıt beni. 

Ben kanıyorum, SEN, dokunuşu merhamet olanlarla sar beni.

Ben korkuyorum, SEN, kalbime verdiğin îmanla koru beni.

Ben ağlıyorum, SEN, ülfetinle avut beni.

Ben savruluyorum, bilinmezlere hazan yaprağı gibi… SEN tut beni.

Ben kayıyorum sırattan, SEN bırakma beni.

Bende kimsenin uğramadığı izbe köşeler var, karanlığın bile girmekten ürktüğü…

Bende açılıp kapanmayan yaralar, rûhumu döven hırçın dalgalar var sonra…

Dönüşü olmayan yollar uzaklığım kadar uzayan;

dinmeyen gözyaşları var içime kanayan…

Küçük bir kız çocuğu var, yetim bayramlar yaşayan…

Âhlar var, geceleri uyku tutturmayan…

Soğuk kışlar var, bir bakış olup gözümde donan…

Yakan ateşler var, öfkem olup çarpan…

Bende, derin bir muhabbetin yok; ulvî kılan, mümin yapan, 
arıtan, çoğaltan, merhamet olup yetim başlar okşayan, 
şefkat olup mâtemlerin civarında dolaşan, fakir sofralarda zengin kılan,
cömertlik olup mahrumlara dağıtılan, cesâret olup İslâm'a engelleri yıkan.

Bende, derin bir muhabbetin yok; beni unutturup bana, sadece SEN'i hatırlatan, gündüz olup yüzler aydınlatan, gece olup hataları örten, 
kilit olup hayırlara açılan, merhamet olup hasta ruhuma dokunan…

Bende, derin bir muhabbetin; uzaklığıma rağmen, 
bana şah damarımdan daha yakın olan…

Bende derin bir muhabbetin yok; 
edep edip başkalarını özlemekten, SEN'i özlettiren…

Vefâ olup; hatırladıklarımı SEN'inle râbıtalı kılan…

Bende, derin bir muhabbetin yok; 
rüzgâr olup çöllerde iz iz NEBİ'yi arayan, 
peyk olup bir Kutb'un etrafında dönen...

Bir derin muhabbetin yok bende; beni SEN'den kılan.

SEN varsan, neyim yoktur ki…

SEN yoksan gönlümde, neyim vardır ki...

alıntı 

Hasret

Hasret, iki namaz arasındaki geçen süredir…

Osman Nuri Ünsal

Allah'ım bana yardım et

Peygamber Efendimiz (s.a.v) şöyle buyurdu:

Allah'ım! Seni anmak, sana şükretmek, 

sana güzelce kulluk etmekte bana yardım et.

 Hadis-i Şerif

Göz görmüyorsa birdir gece ve gündüz

Bir gönle gariplik çöktükten sonra, hanesi de, sılası da gurbettir.

Hasretlik boynunu büktükten sonra, rüyası da, hülyası da gurbettir.

Fark etmez gurbette ne yokuş, ne düz,

Görmeyene birdir gece ve gündüz,

Yoksa çevresinde tanıdık bir yüz, iki kaşın arası da gurbettir.

Şah damarı kadar yakın da olsa,

Uzaktır arada bir perde varsa,

Gönül arzuluyor, göz görmüyorsa,

Şu duvarın arkası da gurbettir.

Abdil Yıldırım

Üç şey...

İnsan üç şeyin peşinde olmak için yaratılmıştır; hakikatin, hayrın, güzelliğin...

İnsan ruhunda bu üç şeye götüren üç kabiliyet vardır; zeka, duygu, irade...

Zeka üç yerde kullanılır; kazanmada, hilede, ilimde...

Kalb, üç şeyin mahfazasıdır; aşkın, ümidin ve imanın...

Üç şeyi sevmeyen ruh, ölü odaları gibi karanlıktır; çocuğu, Allah'ı, zalimle kaviden başkasına itaati...

Üç nesneden her yerde kaçmalıyız; yersiz şiddetten, açlık bırakmayan tatminden, kendimize çevrilmeyen tehditten...

Üç kişiden korkunuz; merhametsizden, müraiden, mürtekipten...

Üç musibetten uzaklaşınız; zulümden, küfürden, cehaletten...

Üç kişiye el uzatınız; hastaya, garibe, muhitinde anlaşılmayan bedbahta...

Üç türlü davranış kaba ve sahtedir; kendini belli eden sanat, nümayisçi ahlak, kendine güvenen dindarlık...

Üç şey saadetin sırrıdır; tevazu, kanaat ve ölümün eşiğinde sık sık dinlenme zevki...

Dünya üç şeyle cennet olur; elden, dilden ve gönülden vermekle, affetmekle, hidayet yolunu göstermekle...

Üç kişi karanlıkta kalmıştır; aşkından çok talakatini kullanan, imanını iddia yapan, aklın meyvesinden lezzet almayan...

Üç hakimin hükmünde hata aranmaz; kalbin, kaderin, ölümün...

Üç yerde insan kendini tanır; tövbede, zalimin kahrı altında, son nefesinde...

Hayatın manasi üç yerde hakkiyle anlaşılır; aşk ile birleşen ümitte, vecd ile yapılan ibadette, yeri yurdu unutturan seyahatte...

Gözyaşının üç yerde lezzetine doyulmaz; vuslatta, mağfirette, merhamette...

Üç yerde insan Allah sohbetindedir; kalabalıktan incinmeyen yalnızlıkta, bir ümitsizin yüzünü ümitle güldürdüğü yerde, zalimin zulmü kendinden şükür taşırdığı anda...

İnsanlar içinde kendini bilenler şu üç kişidir; rüzgarı bile incitemeyenler, kendi adlarını söylemekten utananlar, Allah emaneti olan insanlara katı katı gözlerle bakamayanlar...

Üç türlü insan Allah'tan uzaktır; rahatlarını hesaplayarak hizmetten kaçanlar, duygulu olduklarını ileri sürüp de sefalet sahnelerinden uzak duranlar, sefil ruhlarda feyz arayanlar...

Üç türlü insan Allah'ı görmekle müjdelenmiştir; saf kalbler, gecenin karanlığında güneşi bulanlar, hayattayken ölümle birlikte yaşayanlar...

Üç şeyin hududunda durmasını bilmelidir; isteklerin, aklın, hayatın...

Üç şeyden ayrılınca diğer üç şeye geçmede acele etmelidir; insanlardan ayrılınca ibadete, hareketten çıkınca huzura, dünyayla vedalaşınca uhraya...

Nurettin Topçu 

Yolcu (Ey nefsim, dinle beni!)

Ey nefsim, dinle beni!

Sana yan diyorum

Ateşlerin içinde yanan gibi yan

Ona can diyorum anla beni

Canımın da içinde canan gibi can

Yaprak düşerse dalından isyana

Öğütülürse yaz akşamları sevda sözcüklerinde

Temmuz, Ağustos uzaklaşırsa

Yani bir sonbaharsa iklim

Ağlama

El yapımı zanlar hükmederse

Uzun gün dostluklarına

Gece başucundan uykusuzluk ekerse

Gözbebeklerinin vadisine

Yüreğinin yıldızları kulağına fısıldayıp:

“İşte ağlama vakti” derse

Sen yine de ağlama

Çünkü bize ağlamak düşmez.

Ağlama

Bize yürümek düşer sevgilinin ardından

Sadece ağlamak yetmez

Güzeldir hayranı olmak Nebi’nin

Ama sadece hayranlık yetmez

Onun gibi olmadıktan sonra

Bu yol ilelebet bitmez

Ağaç gölgesinde gölgelenip

Yoluna devam eden yolcu gibi olmak vardı

Onun gibi olmak…

Ey nefsim, beni dinle!

Yan diyorum sana

Ateşlerin içinde yanan gibi yan

Can diyorum ona anla beni

Canımın da içinde canan gibi can.

Alev sarar da gözlerimi

Bir rüzgar dağıtmaya çalışır

Zamanla alevlere o rüzgar da alışır

Bilemez ki bu, dünyanın bir oyunu

Bilemez, ateşin içimde olduğunu

Hala yanmaktadır gözbebeklerim

Ve ben ateşten bir mektup oldum da

Özgürlüğümü yaktım dünya adına

Onun adına adımı yaktım

Ve artık adına ortaktım

Rüzgarsa dilbeste olmuştu nara

Söndürme gözyaşlarınla, ağlama

Çünkü bize ağlamak düşmez

Ağlama

Bize yürümek düşer sevgilinin ardından

Sadece ağlamak yetmez

Güzeldir hayranı olmak Nebi’nin

Ama sadece hayranlık yetmez

Onun gibi olmadıktan sonra

Bu yol ilelebet bitmez.

Ağaç gölgesinde gölgelenip

Yoluna devam eden yolcu gibi olmak vardı

Onun gibi olmak…

Dursun Ali Erzancanlı - Umut Mürare

Allah bir kapıyı açmadan bir kapıyı kapatmaz

Herkes "Allah bir kapıyı kapatmışsa, başka bir kapıyı açar" 

diye biliyor sözü ama, Hafız-ı Şirazî farklı söylüyor:

"Allah başka bir kapıyı açmadan bir kapıyı kapatmaz." 

demek ki, açtığı ama bizim henüz farketmediğimiz yeni kapıyı 

arayıp bulalım diye Allah öbür kapıyı kapatıyor bizim için…

Metin Karabaşoğlu

Gözyaşının anlamı

Her gözyaşının ayrı bir anlamı vardı. 

Her damlanın hangi zamanda, hangi mekânda,

hangi kişiyle paylaşıldığı önemliydi. 

Gözyaşları ne kadar çok şeye tercümanlık yapıyordu! 

Damladığı, süzüldüğü, aktığı veya kana dönüştüğü zaman,

hep ayrı manaları vardı. 

Gözyaşları gizli duyguları açığa vuran mektuplar gibiydi.

İskender Pala

Rahat cennettedir, dünyada değil...

Ben ilmi açlığın içerisine koydum,

insanlar onu toklukta arıyorlar.

Ben zenginliği kanaatin içerisine koydum,

insanlar onu dünya malında arıyorlar.

Ben izzeti, şerefi kulluğun içerisine koydum,

insanlar onu makamda, mevkide ve İdarecilerin kapısında arıyorlar.

Ben lezzeti, zevki ve rahatı Cennetin içerisine koydum.

İnsanlar onu dünyada arıyorlar.

Hadis-i Kudsi

Bak ey nefsim Rabbin ne diyor...

Sürekli canın mı sıkılıyor?

Hayattan sıkıldım mı diyorsun? 

Bak ey nefsim Rabbin ne diyor;

Kim beni hatırlamaktan 

Gafil olursa (unutursa); hayat onu sıkar.

Tâhâ Suresi, 124