Nereye baksan hep o düşüş...

Yapraklar düşmede bilinmez nerden?
Gök kubbede uzak bahçeler bozulmuş sanki…
Yapraklar düşmede, gönülsüz! Ve geceler ağır!
Dünyamız kopmuş gibi yıldızlardan kaymada yalnızlığa…

Hepimiz düşmedeyiz, şu gördüğün el düşüyor!
…
Nereye baksan hep o düşüş…

Ama "Bir"i var ki bu düşenleri tutuyor, yumuşak ve sonsuz…

Rainer Maria Rilke