Dünya hayatı bir oyun

Bu dünya hayatı sadece bir oyun ve oyalanmadan ibarettir. 

Ahiret yurduna gelince, işte asıl hayat odur. Keşke bilmiş olsalardı.

Ankebut, 64

Ömür gül zamanı kadar kısa

Bu gül devrinde ömrünü geçirme zayi’ ey gafil

Ki gül devri bigi tezcek geçer bu ömr devran

Hoca Dehhânî

[Gül mevsimine benzeyen gençliğini boş yere harcama;
zira insanoğlunun ömrü hakikaten gül zamanı kadar kısadır; 

hızlı akıp geçer, farkında bile olmazsın.]

Kâbe halâ bekliyor mu?

Kendi üzerinde dönen değirmen taşları misali dönüyorum odalarda;

Seccâdeler nerde?..

Kıble hangi yöne doğruydu bu evde?..

Başıma koymak için takke, çekmek için tesbih var mı?..

Bugün bitti. Gece de gidiyor...

Bir günüm daha bitti; ben nereye gidiyorum?..

Gün gün, saat saat, dakîka dakîka ölüyorum!.. 

Gidiyorum!.. 

Tükeniyorum; Haberim var mı?..

Herşeyi sevmek... Çok güzel.

Kendini sevmek... Çok güzel. Peki, bu nasıl kendini sevmek?

“Seviyorum” çığlıklarıyla yak kendini hadi!..

Erit kendini, tüket, bitir!..

Sen... Ey sen, aynadaki!..

“Kalan”ının farkında mısın?

Peki “talan”ının?

Sen... Ey sen, aynadaki!..

Dün de bakmıştın aynaya. Farkında mısın; bugün daha yaşlısın!.. 

Bugün daha çökük, bugün daha çirkin, bugün daha tedirgin!..

Çünkü biraz daha dökülmüş saçların, biraz daha buruşmuş suratın!

Biraz daha; bir saniye, bir dakika, bir saat, 

bir gün daha yaklaşmışsın düşeceğin çukura!..

Nerde, Nerde seccâdeleeer?..

Kıble hangi yöndeydi bu evde?.. 

Ninem son gelişinde ne tarafa doğru namaz kılmıştı?..

Katlanır rahlenin nasıl açıldığını unuttum. 

Ve onun içinde açılan “Kitab”ın yüzümü ve içimi nasıl aydınlattığını...

İçim...

Aahhh, içim yanıyor.

Bugün bitti, gece de gidiyor...

Bir günüm daha bitti; ben, ben nereye gidiyorum?..

Gün gün, saat saat, dakika dakika ölüyorum... 

Gidiyorum...

Tükeniyorum; Haberim var mı?..

Son tuttuğum orucu hangi iklimde bıraktım?.. 

Son kıldığım namaz hangi seccâdeyle katlandı?..

Merak ediyorum;

Kâbe hâlâ bekliyor mu beni?..

Bilmiyorum... Bilemiyorum.

Ama şundan emînim:

Mezarım beni bekliyor!

Muammer Erkul

İhlas

İhlas, Allahu Zülcelâl ile kul arasında bulunan bir sırdır.

Bunu melek bilemez ki sevabını yazabilsin.

Neûzübillâh, şeytan bilmez ki, ifşa edebilsin.

Heva ve heves bilmez ki saptırabilsin..

Nefse en ağır gelen hâl ihlâstır.

Çünkü onun ihlâsta nasibi yoktur…

Büyüklerden birine "İhlâs nedir?" diye sormuşlar, şöyle cevap vermiş;

"Aziz ve Celil olan Allah’tan başkasına amelini göstermemektir."

Cüneydi Bağdâdî (r.a)

Emri olur

Geceye katran çal,

Acıya hüzzam,

Ah edersem tutmasın elim,

Tutulsun dilim.

Ey kemankeş,

Durma vur !

Nasılsa bu sine vurgun,

Nuru düşsün düşlerin kor olsun !

Seni görmesin kör olsun.

***

Taş bassın yerime dedi, gönlüne,

Gönlüne…

Emri olur başım gözüm üstüne,

Üstüne,

Üstüne aman, aman,

Üstüne aman, aman.

***

Bakmasın demiş bir daha yüzüme,

Yüzüme…

Emri olur inansın bu sözüme.

Sözüme,

Sözüme aman, aman,

Sözüme aman, aman.

***

Almasın demiş adımı diline,

Diline…

Vay ben ölem, atın toprak üstüme.

Üstüme,

Üstüme aman, aman

Üstüme aman, aman.

Mustafa Cihat - Emri Olur

Yolcuyum

Yolcuyum ben neticede;

Kısmetime ne düşerse razı olmalıyım.

İsterse çöl, isterse deniz...

Sibel Eraslan

Hâlâ...

Gülleri sarı severim, toprağı ıslak.

Türküleri yanık, şiirleri hoyrat !

Havayı nemsiz, çayı demsiz...

Bir seni olduğun gibi,

bir seni herşeye rağmen..

Bir seni, hâlâ...

Ümit Yaşar Oğuzcan

Sahibinden kaçan bir köle

 Niyazıma Rahman ve Rahîm Rabbim’in ism-i celîliyle başlıyor ve

O’nun inayetine sığınıyorum.

İlâhî, işlediğim hatalar ve günahlar ruhuma zillet urbası giydirdiler.

Bir de Sen’den cüdâ düşünce kendimi bütün bütün 

meskenet libasının içinde buldum

ve hadd ü hesaba gelmez,

kocaman kocaman kabahatlerim hep kalbimi kararttılar.

Bahtına düştüm, ey biricik Matlûb’um, Maksûd’um, Mahbûb’um;

ne olur, tevbemi kabul, kalbimi de ihya buyur!

Andolsun ki, günahlarımı affedebilecek, 

yaralarımı sarıp tedavi edebilecek Sen’den başka hiçbir kimse bilmiyorum.

İşte yüce dergahına geldim; boyun büküyor, 

huzurunda kemerbeste-i ubûdiyet içinde elpençe divan duruyor,

affına iltica ediyorum.

Eğer beni kapından uzaklaştırırsan, ben gidip hangi kapıya sığınabilirim?!

Şayet huzurundan kovacak olursan ben kimden sığınma talep edebilirim?!
Vah bana vah!

Ne kadar utanılacak bir durumdayım.

Yazıklar olsun bana, günahlara ne kadar dalmış,

Rabbimin istemediği yerlerde ne kadar da çok dolaşmışım!

Ey en büyük günahları bile bağışlayan ve en büyük kusurları, 

eksikleri bile sarıp sarmalayan Rab!

Sen’den, en kahredici günahlarımı bile bağışlayıp yok saymanı,

yüzümün karası suçlarımı örtmeni, 

kıyamet gününde affının ve gufranının serinliğinden ve

bağışlayıcılığının güzelliğinden mahrum etmemeni diliyorum.

Ya Rabbî ve ya İlâhî! Günahlarımı rahmet bulutlarınla ört;

ayıplarımın üzerine de merhamet ve şefkat bulutlarını gönder!

İlâhî! Sahibinden kaçan bir köle döndüğü zaman 

sahibinden başka kime iltica edebilir

ve yine sahibinin gazabından onu başka kim koruyabilir?!

Rabbim! Günahlara tevbe etmenin karşılığı 

gönülde(n) duyulan nedametse şayet,

Sana yemin ederim,

yapıp ettiklerimden bin kere, yüz bin kere pişmanım.

İstiğfarda bulunup Sen’den bağışlanma dile(n)mek 

hataların defterden silinmesine bir yolsa şayet,

ben yürekten istiğfarda bulunuyor, 

bu nâçar kulunu da yarlığayacağını ümid ediyorum.

Evet, ümidim budur ve hoşnutluğunla gönlüme sürûr salacağın 

âna kadar da bu kapıyı asla terketmeyeceğim.

Allah’ım! Kudretin hakkı için tevbemi kabul buyur..

Sen Hâlîm’sin, affetmeyi seversin; beni de affet..

aczıma, zaafıma, çaresizliğime nigehbânsın; halime merhamet et!

Allah’ım! Kullarına afv u mağfiret kapılarını açan Sen’sin.

Onu tevbe diye isimlendiren ve

“Ey mü’min kullarım! 

Samimi bir tevbe ile Rabbiniz’e teveccüh edin!” diye emir veren

ve davette bulunan da yine Sen’sin.

Sen kapıları bu kadar açtıktan sonra, 

o kapıyı kullanıp dergahına iltica etmeyen gafillerin

daha hiçbir mazereti olamaz.
Rabbim! Günahın çok çirkin olduğu ve Senin lûtuflarını idrak etmiş 

kapı kullarına, yaraşıp yakışmadığı muhakkak;

fakat, affın, Sana çok yakıştığı da apaçık bir hakikat.

Rabbim!

İsyan vadilerine yuvarlanıp sonra da yaptığı âsîliklerden dolayı 

tevbe kapısının tokmağına dokunan,

sayılamayacak kadar hatasına, kusuruna ve günahlarına rağmen

Sen’in rahmet, şefkat ve merhamet esintilerini hırz-ı cân ile bekleyen

ve Sen’in, bütün bu recâ ve beklentilere lütf u keremle mukabelede

bulunduğun ilk kişi ben değilim.

Ey ızdırar içerisinde hafakanlar yaşayan muzdarr kullarının 

niyazlarına icabet buyuran..

ey zararları kaldırıp telâfi eden..

ey iyilikleri karşılıksız ve en büyük olan..

ey gizli gizli cereyan eden işlere de nigehbân olan Yüceler Yücesi Allah’ım!

Huzuruna sermayesiz geldim; nâçâr,

Senin cömertliğine ve keremine sığınıyor, 

rahmet denizlerinden ben de hissedar olmak istiyorum.

Dualarıma icabet buyur ve beni ümitlerimde, 

dileklerimde haybet ve hüsrana uğratma..

tevbe ile teveccühümü karşılıksız bırakma!

Ey merhametlilerin en merhametlisi Mevlâm!

Bu bendene de lütf u ihsanla muamelede bulunup 

hata ve günahlarını affet, ne olur!…

* Bu dua el-Kulûbü’d-Dâria’nın 627-628. sayfalarında yer almaktadır.


Cuma'miz mübarek, dualarimiz kabul olsun insAllah...

Allah dilediğini doğru yola iletir

Sen sevdiğini doğru yola iletemezsin fakat 

Allah dilediğini doğru yola iletir. 

Çünkü hidayete layık olanları en iyi O bilir.

Kasas Suresi, 56. Ayet

Hayır öğretene

Hayır öğretene, her şey, hatta denizdeki balık bile istiğfar eder.

Hadis-i Şerif

En güzel şeyleri kalple hissetmek

Dua ederken, ağlarken veya hayal ederken, 
gözlerimizi kapamamızın sebebi:

En güzel şeylerin gözle değil, kalple hissedilmesindendir…

Sait Çamlıca